Od gorąca mych pro­mieni niech zapłonie Twe ser­ce bar­wa­mi świata. Ot­wierasz mi bra­my ra­ju, jaśnieję Ci blas­kiem wszys­tkich kwiatów la­ta! Otaczam Cię obłoczkiem, mus­kam Cię po­całun­kiem wiet­rzy­ku. Bo miłość nie zna gra­nic, i ta praw­dzi­wa nig­dy i nig­dzie nie zni­ka. Zbu­duje­my mos­ty, po­kona­my przeszko­dy, po­kona­my wszel­kie gra­nice. Potęga miłości spa­li wszys­tkie ba­riery, bo ma uśmie­chnięte­go szczęścia li­ce. Pa­miętam dos­ko­nale i Ty, ukocha­ny, pa­miętaj, miłość nie ma ter­mi­nu ważności! Żyje te­raz, będzie żyć jut­ro, i pójdziemy z Tobą ku naszej świet­listej przyszłości.