Jest jedna miłość, która nie liczy na wzajemność, nie szczędzi ofiar, płacze a przebacza, odepchnięta wraca - to miłość macierzyńska.

Dla dziecka właśnie zawalił się świat, być może tylko na trzy minuty, ale jednak zawalił. Nie umniejszaj tego, co czuje, bo nie zauważysz, gdy naprawdę stanie się coś, co nie powinno umknąć ,twojej uwadze. Nie lekceważ swojego dziecka, bo on będzie lekceważyć, kiedyś ciebie.

Pozwól dziecku być człowiekiem, który sam o sobie, może decydować. Choćby w najbardziej ,błahych sprawach.

Budujesz w dziecku przekonanie ,o własnych możliwościach i ograniczeniach, pozwalasz mu się sprawdzać, ćwiczyć i ufać sobie: „Jeśli to potrafię, mogę jeszcze więcej”.

To największa sztuka , miłości do dziecka . Puścić ją. Pozwolić pójść ,wybraną drogą .

Pozwolić dziecku na błędy, na porażki. Pozwolić wyciągać konsekwencje, swoich wyborów i decyzji, jednocześnie bojąc się, czy dobrze przygotowaliśmy tę ,naszą miłość do życia.

Puszczamy wolno, by nasze dziecko mogło przeżyć ,swoje życie najlepiej, jak będzie potrafiło.