Chciałabym mieć kiedyś mały domek. Wśród kwiatów złotych, w ciepłej ciszy... i dużo, dużo róż czerwonych... i cień przyjazny starej gruszy. W ogrodzie moim bym postawiła stolik, dwa krzesła, wśród zieleni... by móc się wtopić w zapach trawy, w ich źdźbła soczyste, wiatru tchnienie. Wokoło brzmiałby cichy koncert grających trzmieli, śpiewu ptaków... i patrzyłabym spod sennych powiek, jak moje szczęście śpi wśród kwiatów. Odpowiedz