Paul Éluard Do zgubienia z oczu w kierunku mojego ciała. Wszystkie drzewa wszystkie gałęzie wszystkie liście Trawa u podstaw skały i masywy domów Z daleka morze skąpane w twoim oku. Te obrazy z dnia na dzień Ułomności cnoty tak niedoskonałe Przezroczystość przechodniów na ulicach przygody I przechodnie wyparowani od upartych poszukiwań twoich. Maniackie twoje idee z ołowianym sercem z dziewiczymi wargami Ułomności cnoty tak niedoskonałe Podobieństwo spojrzeń przyzwalających do oczu które zdobywasz Pomieszanie ciał rozleniwień zapałów. Naśladowanie słów postaw idei Ułomności cnoty tak niedoskonałe. Miłość to człowiek niedokończony.

Las od dołu