Kwiaty Stwórca gdy skończył Dzieło Stworzenia, Spojrzał po świecie, tak od niechcenia, Czyż bym zapomniał mój dobry świecie, I nie posypał cię pięknym kwieciem ? Ujął więc w dłonie kosze z kwiatami, I sypnął równo dzieląc stronami, Pośród kamieni diament przewodzi, W roślinach barwa światłami wodzi.