Och pamiętam, jak dziś, kwiaty białe, kwiaty liliowe. Kwitły i słowik nucił, gdy wśród wonnych kiści. Chciwie szukałem szczęścia .pięciu drobnych liści. Próżno, a tak wierzyłem w wieszczą kwiatów mowę. Dziś znów jak ongi. gałąź chciwą zrywam dłonią. Lecz nie szukam już szczęścia, upajam się wonią.