Tę całkiem małą, wspólnymi siłami. Ulepiliśmy z braciszkiem sami. Pocieszył nas tato, mówiąc te słowa: "Mała, lecz ważna - bałwana GŁOWA". Nosem - marchewka, oczami - guziki. Rękami będą suche patyki. Garnek na głowę - praca skończona. I cała rodzina jest zadowolona!

Największą z nich ulepił nasz tata. I będzie chyba stała do lata! Niewiele mniejszą zrobiła mama. Będzie to brzuch naszego bałwana.

Bierzemy garnek, marchew, guziki. Po drodze tata znajduje patyki. I choć niecierpliwi i pełni zapału. Śniegowe kule lepimy pomału.

Gdy wychodzimy z samego rana. Ulepić w parku wielkiego bałwana. Ja, mama, tata, no i mój brat. Pokryty śniegiem jest cały świat.

I wróble ćwierkają inaczej. i wrona inaczej dziś kracze. I bałwan się skurczył od rana, że prawie już nie ma bałwana!. Nos tylko mu, sterczy żałośnie.

Pogodnych świąt i następnych dni bałwanku. .

Bałwan ale nie śniegowy.