Szanse są jak wschody słońca. Jeśli czekasz zbyt długo, tęsknisz za nimi.

„Zawsze tutaj będę”, powiedziało spokojne niebo, szepcząc do ucha wzburzonego morza.

Słońce, co wisi nad światem Dokładnie widzi z góry Ile błąka się strapień I ile myśli ponurych. Widzi każde cierpienie Każde zło, które się wydarza A jednak, co dzień wstaje niestrudzenie, by blaskiem swym nas obdarzać. Wyciąga swe promienie przez czarne ciężkie chmury, by rozpraszać życia cienie, i wzrok kierować do góry. I Ty bądź jak słońce, co świeci przez całą dobę Niech wszyscy widzą promienie Twe lśniące. I światło, które masz w sobie rozświetlaj dni najciemniejsze roztapiaj najgrubsze lody Zmieniaj w najkorzystniejsze złe prognozy pogody.