[...] podczas gdy sława ogranicza oraz stawia przeszkody, zapomnienie spowija człowieka jak mgła. Zapomnienie jest mroczne, szczodre i swobodne, zapomnienie pozwala umysłowi bez przeszkód podążać swą drogą.

Jesienni w lesie , lecz wciąż nie starzy, gdyż serca mamy gorące, szczerą miłością chcą darzyć, ogrzewać wszystkich - jak słońce. Bywa – jesteśmy skrzywdzeni przez los, niekiedy i ludzi, szczypta uśmiechu już - w pełni, wszelkie urazy w nas – studzi. Bo, właśnie teraz, gdy życie gdzieś za horyzont – zachodzi, jak nigdy dotąd – obficie, miłość istnienia dowodzi.

Bałabym się iść sama przez ten las.. taki tajemniczy...

Droga zamglona