Jaka róża, taki cierń – nie dziwi nic, Jaka zdrada, taki gniew – nie dziwi nic, Jaki kamień, taki cios – nie dziwi nic, Jakie życie, taka śmierć.

Życie wypełnione miłością, musi mieć ciernie, ale życie bez miłości nie będzie miało róż.

Zatańcz ze mną jeszcze. Kolejny rok minął Życie jest uparte znów w wazony wstawiam złocienie i róże czy dobry kalendarz ma w zapasie karty ile tych jesieni przemknie przed podróżą... Kartki, tak jak liście strąca wiatr wichrzyciel stos jest coraz większy rośnie z każdym rokiem zatańcz ze mną jeszcze trochę, moje życie obiecuję - więcej nie pomylę kroku... /Ewa Pilipczuk/