Zasłuchani w siebie nie dostrzegamy innych, warto dać szansę drugiemu człowiekowi. W krzyku rozedrganych zdań, omijamy spokój,umykamy po labiryncie zagubionych czynów, myśli, słów, odgrzebujemy niepotrzebne wyrazy,czy warto?

Człowiek najpierw pragnie być pięknym, potem bogatym a na końcu tylko zdrowym.

Pięknie wygląda.