Jeśli człowiek prag­nie ra­dości, nie może się gniewać.

Dob­ro rodzi się wte­dy, gdy ludzie za­pomi­nają o sobie.

Gdy się ko­goś kocha, to kocha się całego człowieka, ta­kiego ja­ki jest, a nie ta­kiego, ja­kim by się go mieć chcialo.

Jeśli chcesz naprawić świat, najpierw musisz przyjrzeć się sobie i zmienić się. Zacznij od tego gościa, którego widzisz w lustrze – czyli od siebie!

Życie jest krótkie i okazje, które przepuścimy, nie powrócą.

Lus­tro ma zgagę, wszys­tko mu się odbija.

Jak atu­towy as za­bija wszys­tko czas.

Da­ruj mi­nutom, dniom, godzi­nom - miną...

Mi­mo naj­szyb­szych sa­molotów, do wczo­raj nie ma już powrotu...

Niewiele do szczęścia pot­rze­ba: trochę pias­ku, morza, nieba...

pa­mięć jest jak liść je­sien­ny, co zasze­leści przez chwilę na wiet­rze i zno­wu uśnie.

Wierz w marze­nia, bo w nich uk­ry­te są bra­my do wieczności.