Czy wiesz, dlaczego tak dużo piszę? Bo dopóki czytasz, dopóty jesteśmy razem.

Pamiętaj do nieba zabierzesz tylko wspomnienia.

Najtrudniejszych jest tych kilka pierwszych chwil. Otwarcie oczu, oderwanie głowy od poduszki i pożegnanie się z ciepłą kołdrą... potem już jakoś leci.

Niewielu z nas może znieść dobrobyt. Innych ludzi oczywiście.

Ludzie nie rozumieją samych siebie, a co dopiero innych...

Jak to jest, że ślimaki chodzą tak wolno a zdążają.

Cóż z tego, że czerpiesz z życia całymi garściami, skoro to co najważniejsza ucieka Ci między palcami.

Dzień, w którym zaczynamy martwić się o przyszłość, jest dniem końca naszego dzieciństwa.

To co mamy w rękach jest chwilowe, to co mamy w sercu zostanie tam na zawsze.

Droga na szczyt marzeń zaczyna się od małych kroków. Musisz tylko chcieć nią podążać.

Ziemia dostarcza wystarczająco, aby zaspokoić potrzeby każdego człowieka, ale nie chciwość każdego człowieka.

Nie ma drogi do pokoju. To pokój jest drogą.