"Chodzi po lesie pogodna jesień, rozchyla niskie gałęzie. Liczy na ścieżkach spadłe orzeszki, liczy na dębach żołędzie. I na mchu siada, z klonami gada, gdzie jest orzeszków najwięcej. Patrzy ciekawie, ile na trawie spadłych się liści ściele."

"Wiatr jesienią ma robotę w nocy i za dnia. Ciągle strąca liście złote i przed siebie gna. I nasiona drzew bez liku nosi tu i tam. Kiedy spoczniesz już, wietrzyku? Powiedz, powiedz nam! "

Jesień – paleta farb rozrzucona pośród kwiatu przyrody. Błyszcząca w promieniach słońca, złocistymi barwami świata. Tonąca w kroplach deszczu, ukrywająca się w porannej mgle. Znikająca w pochmurnych nocach jesieni. Walcząca z wiatrami – pokonana wtula się w ramiona matki ziemi. Małgorzata Karolewska

Jeszcze będą czerwone liście. Jeszcze będzie kwitło babie lato. Jeszcze słońce przez nagie gałęzie zaświeci, ale to już... ale to już czas... Szaro po szybach szemrze śnieg. Elżbieta Burakowa

"Szaro po szybach szemrze deszcz... Sypią się krople sennie jak mak... Snuje się cichy, tajemniczy szept - - Pierwszy jesienny deszcz."

„Góry upajają. Człowiek uzależniony od nich jest nie do wyleczenia. Można pokonać alkoholizm, narkomanię, słabość do leków. Fascynacji górami nie można.” - Edmund Hillary

"Wiatr jesienią ma robotę w nocy i za dnia. Ciągle strąca liście złote i przed siebie gna. "

Przyszła jesień do fryzjera: - Proszę mną się zająć teraz! Lato miało włosy złote, ja na rude mam ochotę. No, bo niech pan spojrzy sam, rudo tu i rudo tam... Mówi fryzjer: - Rzeczywiście! Dookoła rude liście, ruda trawa, rude krzaki, chyba modny kolor taki. szczotka ,grzebień farby fura, już gotowa jest fryzura. Woła jesień: - W samą porę! Płacę panu muchomorem! Danuta Gellnerowa

Jesienny czas! Cudownych blasków czas! O, dęby, buki, klony i platany, Ciepłych odcieni stubarwne organy, Na których złota symfonie gra las! O pełne słońca przepychów i kras Melancholijnie milczące polany, Kędy przez liści ogniste dywany Przechodzi piękna bóg ostatni raz! Dusza ma, zda się, o tysiące lat W przeszłość cofnęła się na czasu zdroju, W wiek ziemi błogi, szczęśliwy i młody, I patrzy z żalem, jak ginie ten świat, Jak kona z boskim uśmiechem spokoju Olimp radości, piękna i pogody... Leopold Staff

"O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny, Dżdżu krople padają i tłuką w me okno... Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną I światła szarego blask sączy się senny... O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny... "

Już jesień. Liść na drzewie rzednie, Jeszcze ostatnim złotem gore, A z nim spokojnie gaśnie, blednie, Co nie umiało umrzeć w porę. Pogodny schyłek dnia łagodzi, Co myśl mąciła bałamutna, I w serce miłościwie schodzi Radość tak cicha, że aż smutna. Leopold Staff

"Jesień mojego życia smakuje zupełnie inaczej, celebruje bukiety przeszłości i nad przemijaniem się często zatrzyma... Lecz zbierając liście i lepiąc dla wnuczki ludziki z kasztanów - czasem budzi się we mnie tamta młoda,jesienna,szczęśliwa dziewczyna..."