Prawdziwi wędrowcy to tacy, którzy wyruszają, żeby już nigdy nie wrócić

mama poszła,tato w pracy,a ja tutaj taki sam

we mnie jest płomień który myśli.Herbert

ten serial jest taki -pasjonujący

ja nie śpię-ja tylko tak sobie dumam o odindywidualizowanym języku wyidealizowanej pewnej nowo poznanej emancypantki.

Dwa aniołki w niebie piszą list do siebie. Piszą, piszą i rachują, ile kredek potrzebują?

ach polecieć-hen daleko aż do ..:)

Kolej warta hulajnogi, Bo się musi trzymać drogi, A balonik, jeśli trzeba, Poleci do nieba”. Brzechwa

Baloniku mój malutki, rośnij duży, okrąglutki. Balon rośnie, że aż strach, Przebrał miarę – no i ?

Abecadło z pieca spadło, O ziemię się hukło, Rozsypało się po kątach, Strasznie się potłukło-tak powstała klawiatura?

Żyła sobie Żyła, a w tej Żyle żyła żyła; jak tej Żyle pękła żyła, to ta Żyła już nie żyła.

Żubr żuł żuchwą żurawinę.