„Kobiety, które myślą, to najczęściej te, o których się nie myśli”...

Przyjdzie taka chwila, gdy stwierdzisz, że wszystko się skończyło... I to właśnie będzie początek...

Dużo łatwiej wydeptaną jest iść drogą, a przed sobą wciąż dostrzegać innych cienie. Lecz nie może być iluzją cel wędrówki gdzie wyręczać lubi prawdę znów złudzenie. Czasem warto się zatrzymać i posłuchać głosu, który nieraz chrypnie od wołania, by zawrócić i odnaleźć własną ścieżkę, co prowadzi, lecz sumienia nie zasłania.

Gdy człowiek wpada na pomysł, to jeszcze nie wiadomo, co sobie o niego rozbije...

Czy to nie jest wielka rzecz - znaczyć dla kogoś wszystko...?

Cóż piękniejszego nad niebo, które ogarnia wszystko co piękne...

Z oczu mych wszystko możesz wyczytać tak jak z otwartej księgi mej duszy... Spójrz w nie głęboko bo tam się kryje siła - co nawet skałę poruszy...

Co to za dziewczyna zaklęta w samotność, niczym dżin więziony w lampie Alladyna? Kto jej serce zranił? Kto odebrał radość? Kogo z łezką w oku tak tęsknie wspomina?

Jesień odchodzi liść za liściem, w lesie jest jaśniej uroczyściej. I w górze coraz więcej nieba, a na gałęziach zamiast ptaków usiadły rzędem zimne gwiazdy, więc smutne teraz stoją drzewa...

Zimno, wietrznie a tu jeszcze okna płaczą rzewnym deszczem. Szarość nam się w serca wkrada lecz jest na to pewna rada... Gdy nas jesień smutkiem karmi wejdźmy czasem do kwiaciarni. Weźmy kwiatów bukiet cały, by nasz dom rozweselały...

Są dwa pytania, które człowiek musi sobie zadać: pierwsze brzmi “Dokąd idę?” a drugie: „Kto idzie ze mną?” Jeśli kiedykolwiek postawisz sobie te pytania w złej kolejności – masz problem...

"Magia nie zmienia zbytnio świata. Właściwie jeszcze bardziej go komplikuje"...