Niebo utopiło się w rzece nadając jej przejrzystego błękitu.

Bajeczna sceneria płynąca ciepłem wnętrza.

Ile kilometrów ma ta ławka! Tak się zmachałem, że liczyć zapomniałem :)

Zachód słońca to wielki szczęściarz bo żegna jednoczenie cały świat.

Taką aleją mogłabym spacerować non stop, aż do utraty tchu :)

Pościgamy się?

Uwielbiam makowiec i napewno dostanę małe co nie co jak zawsze :)

Lato w sadzie i obiady u babci.

Zachód słońca płonie na niebie jak pochodnia.

Właśnie tak muzyka oplata mnie swoją delikatnością.

Żniwa i zapach zboża unoszący się w powietrzu.

Uśmiech potrafi być też zabójczy w dobrym tego słowa znaczeniu.