Punktem wyjścia jest słabość. Od niej wszystko się zaczyna.

Z wiekiem uczymy się cieszyć z tego co mamy. To jedna z niewielu dobrych rzeczy związanych ze starzeniem się.

Śmierć nie jest przeciwieństwem życia, a jego częścią.

Wskazówki zegara biegną tylko w jedną stronę.

Uczyć się można jedynie na własnym doświadczeniu.

Są rzeczy od których nie można uciec, jeśli nawet odejdzie się od nich bardzo daleko.

Nie ma na świecie nic równie okrutnego, jak poczucie opuszczenia wywołane tym, że nie ma się na co czekać.

Nikomu nie uda się przeczytać ludzkiego serca do końca.

Człowiek, który ma serce, niczego nie może stracić, gdziekolwiek by się znalazł.

Są wspomnienia, których nie da się zatrzeć. Zostają w człowieku jak nieruchome głazy.

Wspomnienia ogrzewają człowieka od środka. Ale jednocześnie siekają go gwałtownie na kawałki.

Często się zdarza, że dopiero przyszłość pokazuje nam, ile coś było warte.