Są dwa pytania, które człowiek musi sobie zadać: pierwsze brzmi: Dokąd idę? a drugie: Kto idzie ze mną? Jeśli kiedykolwiek postawisz sobie te pytania w złej kolejności masz problem...

Kochać to także umieć się rozstać. Umieć pozwolić komuś odejść, nawet jeśli darzy się go wielkim uczuciem. Miłość jest zaprzeczeniem egoizmu, zaborczości, jest skierowaniem się ku drugiej osobie, jest pragnieniem przede wszystkim jej szczęścia, czasem wbrew własnemu.

Nie bójmy się lat, które przemijają. To one nam przecież mądrości dodają. Nie od razu jabłoń owoce wydaje. Miłość, także z wiekiem dojrzalsza się staje.

Na własne, życie najlepiej mieć własny pomysł.

Kto żyje w strachu, nigdy nie będzie wolny.

Moje życie bez Ciebie, jest jak dym od papierosa. Szare, śmierdzące i pozostawia paskudne ślady do końca życia, lecz nie na płucach, a w sercu.

Kiedy przy kimś płaczesz, kiedy pokazujesz mu to, co boli cię najbardziej, to znaczy, że naprawdę mu ufasz.

Przestań myśleć o kimś, kto nie myśli o Tobie. Idź spać.

Optymiści po prostu nie dopuszczają do siebie czarnych myśli. Oni je kolorują. Czym? Magiczną kredką którą jest: uśmiech.

Słowo: przepraszam - jest jak plaster. To, że go użyjesz wcale nie oznacza, że rana zniknie.

Czas płynie, rzeźbi nas i demoluje, mimo że nam się wydaje, że się nie zmieniamy.

Przecież nawet krótkie chwile szczęścia są lepsze niż nic.