Życie przy­pomi­na mi grę w karty: roz­da­nie za­leży od losu, ale sposób w ja­ki pro­wadzi­my rozgrywkę, to już spra­wa naszej wol­nej wo­li-uda się al­bo się nie uda!?

Może i życie kar­ty roz­da­je, ale to Ty de­cydu­jesz, którą zagrać.

Ty­le war­ty jest Twój świat, ile zdołasz wyg­rać par­tii, gdy los rozłoży swe przyszłości kar­ty.

To, że nie wiem co będzie jut­ro i za naj­bliższym zakrętem spra­wia, że chcę tam pójść i poz­nać ja­kie kar­ty wylosuję.

Z miłością jest jak w kar­tach. Wiesz, ja­kie masz kar­ty, ale nie wiesz ja­ki będzie ko­niec gry.

Z czte­rema asa­mi na ręku każdy du­reń pot­ra­fi wyg­ry­wać. Praw­dziwą sztuką jest od lo­su dos­tać sa­me słabe kar­ty i mi­mo te­go zwy­ciężyć partię.

Miłość to gra : źle roz­dasz kar­ty - przeg­ry­wasz , nie ry­zyku­jesz - nie masz , wykładasz kar­ty na stół i oka­zuje się, że , al­bo masz wszys­tko ,al­bo nic.

Nie skarż się na kar­ty ja­kie dos­tałeś tyl­ko graj ni­mi jak naj­le­piej potrafisz.

Kar­ty mówią, że będzie dob­rze tyl­ko ser­ce zbyt­nio się z tym nie zgadza.

Jeśli ry­wal pro­ponu­je Ci grę w ot­warte kar­ty, licz się z tym, że może uk­ry­wać asa w rękawie.

"Przełóż odkryte karty życia w kierunku serca"

Zachód słońca nad brzegiem morza.