Nieruchome krople.

Meteoryty lecą z nieba.

Mój skarb w moich rękach.

Miłość to gra : źle roz­dasz kar­ty - przeg­ry­wasz , nie ry­zyku­jesz - nie masz , wykładasz kar­ty na stół i oka­zuje się,że , al­bo masz wszys­tko ,al­bo nic.

To ty roz­da­wałeś karty, To ty dyk­to­wałeś zasady, Ale to ja pot­ra­fię wy­korzys­tać swo­je kar­ty, na­wet te najsłabsze..zaskoczony?

Kar­ty z przeszłości każdy ta­suje jak mu pasuje. - Stephen King

A gdy już po­woli kończę układać tę wieże ... Ktoś mu­si wziąć głębszy od­dech i zdmuchnąć wszys­tkie karty.

Szko­da, że cza­sami przeszłość ciągle roz­da­je kar­ty, nie poz­wa­lając przyszłości odejść od stołu.

Życie przy­pomi­na mi grę w karty: roz­da­nie za­leży od losu, ale sposób w ja­ki pro­wadzi­my rozgrywkę, to już spra­wa naszej wol­nej wo­li-uda się al­bo się nie uda!?

Życie jest jak pas­jans, odsłania nam ciągle no­we kar­ty i tyl­ko od nas za­leży czy pop­ro­simy o następne, czy może się pod­da­my.

No­we kar­ty, no­we możli­wości, sta­re nadzieje.

Życie to karty... Ja je po­taso­wałam i wyłożyłam na stół. Te­raz cze­kam na Twój ruch...