Jes­tem jak róża, cu­dow­na, piękna w swej pos­ta­ci, ale jeśli źle mnie się schwy­ci pot­ra­fię zranić.

Przyjażń psa ma też swoją zaletę i ile uroku.

Życie to nie spa­cer przez pus­te po­le, lecz dro­ga między drzewami.

Cicha wo­da zaw­sze płynie głęboko.

Wschód i zachód słońca są pięknym zja­wis­kiem.

Cza­sem je­den pro­myk słońca wy­woła naj­więcej radości.

Gdy po­między wodą a og­niem pow­sta­je moc, która po zbliżeniu do siebie tych dwóch żywiołów nie poz­wa­la na to by wo­da wy­paro­wała a ogień zgasł.

Twarz bez piegów to jak niebo bez gwiazd.

Czas blaknie przy najpiękniejszym świetle… blasku księżyca, wschodzie i zachodzie słońca.

Więc przytul swe serce do tego wielkiego serca psiego.

Każdy wschód słońca to nowy dzień, nowy początek. Nadzieja, że dziś będzie lepiej niż wczoraj.

Najciemniej jest tuż przed wschodem słońca.