Niech nasza dro­ga będzie wspólna. Niech nasza mod­litwa będzie po­kor­na. Niech nasza miłość będzie potężna. Niech nasza nadzieja będzie większa od wszys­tkiego, co się tej nadziei może sprzeciwiać.

Ciszą cmentarną ukołysani, z dala od życia i znoju, dobiwszy wreszcie cichej przystani, odpoczywają w pokoju.

Wszyscy się dziwią co ja tu robię.

Prosta droga ale czasami trudna.

Przyszła zima po cichu nie zostawiła żadnego śladu, tylko oczy cieszą się takim widokiem.

Jesienne drzewa przeglądają się w wodzie.

Można siedzieć godzinami i podziwiać piękno.

Muzyka wymywa z duszy kurz codziennego życia.

Tak się zastanawiam co by było gdyby ciebie tu nie było.

O ile ptaszków fruwa.

Chwila odpoczynku nie zaszkodzi.

Tu się kończy mój ślad.