Witamy w rodzicielstwie. To nie praca, to przygoda.

Dom się buduje mądrością, a roztropnością – umacnia.

Powinieneś zawierzyć swojemu sercu na tyle, aby odkryć, że twój dom nie musi być tam, gdzie (w tym życiu) się urodziłeś.

Szczęściarzem jest ten, kto ma zawsze dokąd wracać. Do szczęśliwego domu, który pozwoli przeczekać każdą burzę i da swoim mieszkańcom siłę do kolejnego kroku.

Dom to miejsce, gdzie dusza rozbiera się do naga.

Dom jest częścią nas. Jest w bliznach, które mamy na kolanach i łokciach, we wspomnieniach, które pojawiają się, kiedy śpimy.

Dom to miejsce, w którym się chronisz,gdy świat dookoła i twoje życie nagle się rozsypią, do którego wracasz z rosnącą w sercu radością i tęsknotą

Dom to azyl, ostoja, jedyny stały, jasny punkt w zmieniającej się ciągle rzeczywistości.

Gdy pokochasz miejsce, które nazwiesz domem, staje się ono czymś więcej niż czterema ścianami, w których zamknięta jest twoja historia, ale i marzenia na przyszłość.

Mieć miejsce, do którego się wraca, to mieć dom. Mieć osobę, którą się kocha, to mieć rodzinę. Mieć obie te rzeczy to prawdziwe błogosławieństwo.

Dom jest tam, gdzie chcą, żebyś został dłużej.

Dom jest tam, gdzie są ludzie, którzy cię kochają i potrzebują cię.