Wiosna w końcu nadejdzie, tak samo i szczęście. Spokojnie. Życie stanie się cieplejsze.

Wiosna ubiera drzewa, szkoda że nas nie przyodziewa.

Gdzie kwitnie kwiat- musi być wiosna, a gdzie jest wiosna - wszystko wkrótce zakwitnie.

Żaden promień słońca nie ginie, lecz zieleń, którą on budzi, potrzebuje czasu, aby wzrosnąć.

Miłość - wieczna wiosna kobiety i wieczna jesień mężczyzny.

Kiedy liście opadły z drzew, gdy słońce świeci na zieloną trawę i ptak ćwierka, można by pomyśleć, że to wiosna. Z pewnością tak samo i stary człowiek w jesieni swego życia miewa chwile, w których serce jego śni o wiośnie.

Życie ma swój ustalony biologiczny rytm. Od czasu do czasu burze przerywają jego bieg, ale wiosna, lato, jesień, zima następują po sobie jak urodzenie, życie, śmierć.

Popatrz jak nam wiosna ubiera przyrodę i rozbiera panny, a zwłaszcza te młode.

Najpiękniejszą wiosną jest dobroć serca.

Wesoła myśl jest niczym wiosna. Otwiera pąki natury ludzkiej.

Niektórzy ludzie są jak chmury. Kiedy znikają nastaje piękny dzień.

Kocham fałszywych ludzi, pod warunkiem, że są manekinami.