Gdybyśmy czekali na spotkanie ideału, 
spędzilibyśmy całe życie w poczekalni.

Najbardziej normalne życie to takie życie, w którym do niczego nie trzeba się zmuszać.

Gdy nie można zawrócić, trzeba iść naprzód.

Kiedy Bóg chce Ci zrobić podarunek, zwykle opakowuje go w kłopot. Im większy podarunek otrzymujesz, tym większym kłopotem Bóg go maskuje.

Kiedy się chce zrobić omlet, trzeba stłuc jajka.

Zbuduj most i działaj dalej.

Nie martw się na zapas. Co ma się stać i tak się stanie. Na przekór lęku, idź z nadzieją.

Choć tylko szczęście daje ciału zbawienie, zgryzota rozwija siłę ducha.

Każdy nosi w sobie pierwowzór tego piękna, którego odbicia szuka w szerokim świecie.

Całe życie ucieka na zwalczaniu jakichś przeszkód. A kiedy tego dokonamy- spokój staje się nie do zniesienia.

Nic się nie dzieje przypadkowo, zawsze jest jakaś przyczyna i konieczność.

Myśleć to co prawdziwe, czuć to co piękne i kochać co dobre – w tym cel rozumnego życia.