Szczęście to zwykła woda z kranu, która smakuje jak szampan.

Życie bez miłości nie ma sensu. Kto nie kochał, ten nigdy nie żył.

Kochać to znaczy wziąć w objęcia i przetrwać wiele końców i wiele początków.

Serce chce tego, czego chce, nie ma tu logiki, spotykasz kogoś i zakochujecie się w sobie.

Serce to jeszcze za mało, żeby kochać.

Miłość trzeba pielęgnować jak dziecko, aby się nie zaziębiła, nie zwariowała, nie wyleciała przez okno jak ptak.

Kochamy wciąż za mało i stale za późno.

Kochać drugiego człowieka oznacza wielką pracę nad sobą.

Jeżeli kochasz, czas zawsze odnajdziesz, nie mając nawet ani jednej chwili.

Miłość to zadanie, które Bóg wciąż nam wyznacza, może po to, by zagrzewać nas, abyśmy stawiali wyzwania losowi.

Miłość, która jest gotowa nawet oddać życie, nie zginie.

Historie miłosne zaczynają się szampanem, a kończą wywarem z rumianku.