Jestem człowiekiem, który musi być dobry. Bez żadnych okoliczności łagodzących.

Natura nie daje ludziom niczego bez trudu.

Talent nie znaczy to samo co geniusz i nawet jeśli szczęśliwy los się od ciebie odwróci i wszystko runie, talent nie straci swej szlachetniejszej, lepszej natury.

Czasem dopisuje nam szczęście, ale w większej części naszego życia jest to jednak zależne od nas samych, a dokładniej od decyzji, które podejmujemy na co dzień.

Być szczęśliwym to kwestia wyboru, nie przypadku.

Być mądrym i ignorować bardzo często oznacza oddalić się od pewnych sytuacji, a nawet od osób w naszym życiu.

Osoba najmądrzejsza to ta, która umie być szczęśliwa i która umie wyeliminować ze swojego życia wszystko to, co bezużyteczne, lub szkodliwe.

Być mądrym to umieć odróżnić to, co nas osłabia od tego, co dodaje energii i sił. Życie przecież ma sens wtedy, gdy uczymy się, co jest dla nas ważne.

Zazieleniło się stalowe niebo – porosło trawą brzegiem widnokręgu. Zza gór wypełzły smoki granatowe i popłynęły, kędy wzrok nie sięga.

Alpy ścigane wzrokiem ze szczytu na szczyt uciekają wyżej, wyżej przebiły błękit i zajęły niebo.

Ludzie myślą, że niebo to rajski ogród, miejsce, gdzie mogą bujać w obłokach, beztrosko włóczyć się nad rzeką czy po górach.

Świecące niebo, złote gwiazdy, góry, morze i migocząca dal, łąki pełne kwiatów, drzewa w rozkwicie – wszystko jest odbiciem boskiej dobroci.