Jak można przechodzić koło drzewa i nie być szczęśliwym, że się je widzi?. Rozmawiać z człowiekiem i nie być szczęśliwym, że się go kocha?.

Chciałabym być zdrowym drzewem, które mogłoby kiedyś spłonąć trawione mocnym ogniem.

Nie zapominaj, że ludzie są pamiętliwi.

Nie ma nikt takiej nadziei jak ja Nie ma nikt takiej wiary w ludzi i cały ten świat.

Nie ma nikt tylu zmarnowanych lat. Nie ma nikt, bo któż to wszystko mieć by chciał.

Obojętne mi jest, co ludzie o mnie myślą, jeśli mi tego nie okazują.

Musimy ludziom przede wszystkim towarzyszyć, a nie ich osądzać. I to na pewno nie jest relatywizm.

Namiętność wygasa . Zmienia się w coś innego. W przyjaźń. Przywiązanie. Przyzwyczajenie. Niektórym ludziom to starcza. Inni nigdy się tym nie zadowolą.

Kiedy byłem zamożny, przyjaciele przechwalali się przy moim stole, jak to mnie kochają. Ale gdy dąb pada w lesie, horda świń ucieka, aby jej nie przygniotło.

Krasnoludki z wszystkich miast Urządziły w lesie zjazd. O czym tam się mówiło przez dwanaście godzin. To pana, proszę pana, zupełnie, ale to zupełnie nie obchodzi!

Zakochany jest jak człowiek w lesie – zapatrzony w jedno drzewo.

Zwykle mąż i żona żyją jak dwa ptaszki w tym samym lesie, ale w nieszczęściu rozlatują się, każde w swoją stronę.