W gruncie rzeczy istnieją tylko dwa rodzaje kobiet: brzydkie i malowane.

Wiele czyni młodość, wiele czyni wino.

Nadal przechowuję twoje zdjęcia. Mają na sobie mój kubek herbaty.

Starość to czas dawania. Jesteś jak jabłonka obwieszona jabłkami, które już tobie są niepotrzebne. Nieważne jest już rozmnażanie się, tylko żeby obdzielić innych tym, co masz i historiami, wspomnieniami, myślami.

Młodość jest jak przedmowa do książki: czasem książka co innego zawiera, nie to, co obiecywała przedmowa.

Wie jak się uśmiechać, jak się poruszać, jak ubrać, aby zostać w Twojej głowie.

Nie wracaj, zachowaj w pamięci tylko piękne wspomnienia, uśmiechnij się na tą myśl.

I ufnie patrzą w oczy szczerze mówiąc słowa dobrej spokojnej nocy.

Nie wzniesiesz się ponad to, czemu nie chcesz spojrzeć w oczy.

Lepiej umrzeć z podniesioną głową niż płaszcząc się niczym nędzny robak.

W młodości studiuje się dorosłych, aby osiągnąć mądrość. Na starość studiuje się dzieci, aby znaleźć szczęście.

Znów pobiegniemy przed siebie niczym dzieci co wiary mają najwięcej na świecie..