W dniu Świętego Walentego. Masz życzenia z serca mego. Od początku znajomości w moim sercu stale gościsz i zostaniesz tam do końca, bo to rzecz nie ustająca!

Dwie róże w wazonie są stołu ozdobą. A list jest rozmową między mną a tobą. Więc dla dalszej miłej naszej znajomości. Wysyła w Walentynki ten symbol miłości.

Ma miłość do ciebie dziś blaskiem jaśnieje. Bo mi Walenty robi nadzieję. Więc nasze usta niech się spotkają. I swoją miłość głośno wyznają.

Kwiat – to pośrednik miłości, donoszący adresatom w imieniu wysyłających: On (lub Ona) pragnie.

Bo góry mogą się poruszyć i pagórki się zachwiać, ale miłość moja nie odstąpi od ciebie.

Miłość w moim życiu byłaby jak piach, w delikatnym instrumencie.

Miłość uznaje godziny za miesiące i dni za lata, a każda chwila nieobecności jest stuleciem.

Miłość to nie wisienka w czekoladzie, którą się nadgryza i odkłada do pudełka.

Każda miłość jest uparta jak koń narowisty, a kapryśna jak dziecko.

Poprzez umiłowanie przyrody prowadzi droga do umiłowania wszystkiego co biedne, nędzne, słabe, krzywdzone, a zatem do czystego zrozumienia idei Chrystusowej.

Miłość często przemienia człowieka w zwierzę, ale często i zwierzę w człowieka.

Małżeństwo – to stałe obłąkani z obrączką , na które lekarstwem jest chwilowa choćby miłość.