Kobieta jest z natury zła, jej egoizm zwycięża bowiem miłość.

Miłość musi ewoluować. Ja, kobieta dojrzała, zaczynam to rozumieć.

Wydaje mi się, że ona należy do tych istot, z którymi można wszystko przeprowadzić, jeżeli tylko postępuje się z miłością.

Kobieta ukryje miłość przez czterdzieści lat, ale nie potrafi ukryć złości i gniewu.

Nie ufaj kobiecie w przyjaźni – podepcze ją dla miłości.

O kobiety! Wasza nienawiść to właśnie miłość, która zmieniła siodło.

Z wszystkich gwałtownych namiętności najmniej nie do twarzy jest kobietom z miłością.

Piękno kobiety nie przejawia się w ubraniach, które nosi, w jej figurze, lub sposobie w jaki układa włosy. Piękno kobiety musi być widoczne w oczach, ponieważ są one drzwiami do jej serca – miejsca gdzie mieszka miłość.

Ciemność nie sprzyja rozkoszy – oczy są przewodnikami miłości.

I tak, gromadząc urazy, zacząłem się pogrążać w noc ciemną nienawiści, w której czasem tylko błyskały pojedyncze iskierki miłości. Myślę, że jedynie taka miłość jest coś warta. Ten kto kocha cały świat, nie kocha nikogo.

Nie będę się odwracał, chyba tylko po to, aby patrzeć oczyma zasnutymi łzami na naszą minioną miłość, na wielką miłość na zawsze utraconą.

Miłość jest spontanicznym, bezinteresownym czynieniem miłości, tak, jak słońce jest spontanicznym, bezinteresownym promieniowaniem słoneczności. Słońce jest słońcem w świecie jasności, miłość jest słońcem w świecie ciemności.