Lubię, gdy kwiaty rosną, ale rozdarte, tracą dla mnie urok. Widzę, jak są skazani na śmierć, a ja jestem smutny z tego podobieństwa do nich z życiem. Nigdy nie daję kwiatów tym, którzy kochają, i nie chcę ich zabrać z tego, kto mnie liczy.

Bóg stworzył kwiaty, aby ozdobić nasze życie i naszą śmierć:

Lepszy jeden skromny kwiat i wiele zmysłów.

"Pragnienia to kwiaty miłości i przyjemności - jego owoce".

"Kwiat piękności: - w jednym kwiecie".

Niech Księga Życia ujawnia tylko najpiękniejsze strony, rzeka ma nadzieję radośnie przepływa, - kocham kwiaty w brzegach !!!

„Pytania, które niegdyś mnie nurtowały, nie ważą nic wobec bezmiaru przebudzenia tak blisko nieba i wypełnionego wiatrem morza”.

„To nie statek tak bardzo, jak umiejętne żeglowanie zapewnia pomyślny rejs”.

Tutaj wśród skał i suchych traw, rosły pojedyncze kępki lawendy. Zawsze tu przychodziła, gdy odwiedzała Gabrysie, lubiła siadać na kamieniu i rozmyślać. Zrywała niebieskie kwiatki, wąchała je i zabierała do Wrocławia.

Musimy znaleźć Boga, a nie można Go znaleźć w hałasie i niepokoju. Bóg jest przyjacielem milczenia. Zobacz, jak natura - drzewa, kwiaty, trawa - rośnie w ciszy, zobacz gwiazdy, księżyc i słońce, jak poruszają się w ciszy. Potrzebujemy ciszy, aby móc dotykać dusz. -

„Jesteś tu tylko na krótką wizytę. Nie spiesz się, nie martw się. I pamiętaj, aby po drodze powąchać kwiaty”.

A musisz wiedzieć, że my tak naprawdę nie zmieniamy się z czasem; jesteśmy jak kwiaty, które się nie rozwijają.