Spójrz na łąkę pełną kwiatów, a poczujesz słodki zapach życia.

Tyś fundament założył nieobeszłej ziemi. I przykryłeś jej nagość kwiatami rozlicznymi. Łąka mojej młodości. Wspomnienia.

Wiatr cicho piękną piosenkę gra. Nuci ją, szepce między drzewami. Nosi po polach i łąkach z kwiatami.

Pamiętam takie łąki, dlaczego teraz takich nie ma?.

Może po to,by pobiegać po łące boso i strącić z źdźbła trawy poranną rosę.

Kiedyś tak łąki wyglądały, przepiękne były.

Taka łąkę pamiętam z dzieciństwa.

Mieszkając na wsi, takie łąki można było oglądać codziennie i każda była inna. Teraz już mało spotkać.

W dzieciństwie, biegałam po takich lakach.

Piękna kwiatowa łąka.

Uczta dla oczu, piękna łąka.

I tak sobie kombinowałem, jakby mogło być, gdyby mogło być. — Edward Stachura