Nawyk jest tym, co pozwala ci wytrwać.

Kwiecista łąka, lekki podmuch wiatru, promienie słońca oświetlające twarz.

Najpiękniejsze kwiaty, są zawsze na łące.

Gaje biorą zieleń młodą, Roztula róża swe pąki, A poranną się pogodą śmieją zboża, śmieją łąki.

Zaczynamy wracać, do tych ukwieconych łąk.

Takie łąki powinny być wokół domów, a nie tuje i trawnik łysy.

Gdzie się podziały te łąki i gdzie jest woda, która zatrzymywały??.

Ciągłe koszenie opryski, nie pozwalają na takie dzisiaj widok,i mlecze pokrzywy rumianki i inne niszczone.

Liść za liściem w parku spada, więc na spacer iść wypada, by podziwiać cud jesieni, która wszystko w złoto zmieni.

Wciąż nieśmiało, ale powoli zagląda do nas już jesień, a wraz z nią słoneczne spacery przy akompaniamencie szeleszczących liści.

Posypały się listeczki dookoła. To już jesień te listeczki z wiatrem woła. Opadnijcie moje złote i czerwone. Jestem jesień, przyszłam tutaj w waszą stronę.Lecą listki, lecą z klonu i z kasztana. Będą z listków bukieciki złote dla nas.

Liście jesienne leżą po brzegach dróg, mieniąc się jedną połową tęczy. Maria Pawlikowska-Jasnorzewska