Ktoś, kto powiedział, ze pieniądze szczęścia nie dają, nigdy nie był biedny.

Och tuli-tulipanie położony z uśmiechem na kolanie. Dziś cię z gestem otrzymałam. Do serducha przytulałam.

Tulipan - symbol krótkiej miłości. A sprawia sercu tyle radości. autor: Zola

Jakie piękne, uwielbiam tulipany.

Idę wtulona, w swoich marzeń tęczę, jak w transie, chwili niesiona falami. Nie zdolna dostrzec że, obok mnie jeszcze, ktoś inny także zachwyca się...bzami?.

Kiście bzu ciężkie od porannej rosy, już mnie witają, chyląc się w ukłonie. A wewnątrz krzewów, ptasząt dźwięczne głosy, w prześlicznych trelach, cały szpaler tonie.

Zaprzeczył płatki chyląc błagalnie, nie bierz tej nazwy tak oficjalnie. Nazwisko barier niech nie stanowi, więc nie odmawiaj tulipanowi.

Spotkawszy białą różę pośród rabatów, szepnął namiętnie tyś królową kwiatów. Odrzekła - masz urok mój tulipanie, ale dlaczego tulisz wszystkie panie.

Idę tam, gdzie za jeden uśmiech, stokrotki otwierają pąki. Wśród manifestu innych, póty jestem w ramionach poezji.

Skromna mała stokrotka, mruga złocistym oczkiem. Nieśmiało wystawia ku słońcu igiełek - płateczków tysiące. Ukryta w gąszczu trawy, wychyla nosek ciekawy. I choć się trochę wstydzi zapyta - czy mnie widzisz?.

Wszystkie najpiękniejsze bukiety, zamienię za najnieskromniejszą stokrotkę.

Zawsze będą czerwone maki. Zawsze będzie serce czerwone. I choć świat nie będzie już taki. Zawsze będzie miłość - uczucie nieskończone.