Chrońmy zieleń i zwierzęta, bo przyroda jest zaklęta. Sadźmy kwiaty, piękne drzewa, bez nich przecież żyć się nie da.

My jesteśmy leśne duszki, Przemierzamy leśne dróżki.Chociaż nóżki bolą nas. Przebiegniemy cały las. Las jest naszym przyjacielem, Znamy tutaj zwierząt wiele.

Świat zabrudzony ma czarne strony . Wytniemy lasy ,nie będzie książek do klasy . Nie wycinaj pięknych drzew ,one też w lasach chcą uśmiechać się !

Dawno temu. Gdzieś. Przed laty. Rósł iglasty las bogaty, właśnie tamtych drzew żywica, w naszych czasach wciąż zachwyca.

Nie łamcie drzew i krzewów! Nie śmiećcie i nie hałasujcie w lesie!. Nie wycinajcie roślin! Nie zabijajcie zwierząt! Nie dotykajcie ptasich gniazd, jaj i piskląt!

Kiedyś były inne czasy, wszędzie rosły bujne lasy. Czyste niebo, słońca blask, jakże piękny był to czas Zwierząt było co nie miara, w czystej wodzie ryby, raki, Iść do lasu aż się chciało zbierać rydze i maślaki.

Niechaj woda szumi nam, niech przyroda cieszy nas.Gdy wyjechać chcesz w niedzielę,Na wycieczkę jedź rowerem.

Słowa raz powiedzianego nie cofniesz nawet zaprzęgiem czterech koni.

I chociaż jestem zwierzę Ja także stworzenie Boże. Jeśli nie ty człowiecze - to któż mi dopomoże.

Droga ujawnia prawdziwą siłę konia, a czas prawdziwe serce człowieka.

By ten pejzaż Ziemi odwiecznej Zdobiony polem, morzem i lasem, Poczuł się już na zawsze bezpieczny. Pragniemy przecież tego my sami.

- Moje wiersze to nie piec, ani morze, ani zaraza!