Dobro wysłane w świat zawsze do mnie wróci, często z najmniej oczekiwanego kierunku.

Na skraju życia przystanął ktoś, ze smutkiem patrzy na swój los sandały w kurzu samotnej drogi, szuka przystani, już bolą nogi.

Każdego ranka, gdy otwierasz oczy rozpoczynasz wędrówkę drogą, w nowy dzień, który niewiadomą jest.

Chociaż droga każdego człowieka jest inna, zawsze istnieje punkt, w którym wszystkie się zbiegają.

Panie Jezu posyłaj wszystkich kroczących za tobą, aby prostowali drogi zagubionym,uzależnionym aby na nowo mogli odnaleźć drogę do ciebie i już z niej nie schodzić.

Bo cały świat jest pełen śladów Boga. I każda rzecz zawiera jego myśl. Wspaniały szczyt, błotnista wiejska droga. To Jego znak, który zostawił ci.

Samotność zbytnia i brak zajęcia, gubią młodych ludzi.

Samotność – to uczucie, że pod stopami są tylko, bezdenne mokradła.

Samotność to taka straszna trwoga, ogarnia mnie, przenika mnie.

Samotność sprawia, że stajemy się bardziej surowi dla siebie samych, a łagodniejsi dla innych: i jedno, i drugie czyni nasz charakter lepszym.

Wrażliwość, jest naszą najdokładniejszą miarą odwagi.

Odwaga opowiada naszą historię, nie będąc odpornym na krytykę.