Jesień ma dwa niepowtarzalne dźwięki. Szelest chrupiących liści, napędzany porywistym wiatrem wzdłuż ulicy i języczek trzody migrujących gęsi.

Październik! Boże, to mój ulubiony miesiąc, jestem gotów go zjeść, wdychać go, wąchać. Ach, ten zbuntowany i smutny miesiąc. Zobacz, jak liście błysnęły podczas spotkania z nim. W październiku świat płonie.

Wietrzyk, nicpoń, chmurki goni, szarpie, suknią pięknej ksieni. Czas nam liśćmi znów zasłoni, rozbujanych snem jesieni

By już za chwilę z chmurnym obliczem i w pelerynie czarnego nieba, chłostać okrutnie lodowym biczem, ostatnie liście na smutnych drzewach.

Śnieg z deszczem, taniec swój rozpoczyna Smagając wirujące jesienne liście. Chłoszcząc ludzkie twarze - zacina. Opadając mokrymi płatami zamaszyście.

Nie musisz mówić „tak”, gdy ktoś prosi cię o rozmowę.

Dała życie i pierwsze promyki słońca.

Szczęście ma wiele twarzy i dla każdej z nas może oznaczać, coś zupełnie innego.

Mama otwierała oczy na świat i tłumaczyła, dlaczego czasami musimy chodzić we mgle. Tłumaczyła, że niekiedy musimy zabłądzić. Zabłądzić, żeby odnaleźć właściwą drogę.

Każdy dzień jest twoim dniem, ale dziś jest czas na świętowanie. Chciałam ci przypomnieć, że jesteś wspaniałą, boską wyjątkową istotą. Z okazji twojego dnia kochana mamo! Te kwiaty dla ciebie.

Jesteś w stanie podzielić swoje serce, na równe części, dla każdego ze swoich dzieci.

Teraz wiem jak żyć w teraźniejszości i tworzyć przyszłość. Była zawsze wtedy kiedy nikogo nie było. Kiedy wiatr wiał prosto w oczy. Tak, wtedy też była. Mama będzie na zawsze. W sercu, które dała.