Liście, które jesienią spadają z drzew, chciałyby się wskazać jako przykład przemijania. Byłby to jednak zły przykład, ponieważ po kilku miesiącach drzewo wypuści nowe liście i nastanie wiosna, dokładnie taka jak była wcześniej.

Drzewa nie obawiają się oddawać swych liści jesienią z lęku, że mogą na wiosnę nie wrócić.

Wiosna po moście idzie z tęczy, patrzy na pole i na las. Spogląda w niebo i powtarza. Na przylot ptaków czas, już czas.

Przyjdzie wiosna, przyjdzie hoża. Pójdą rzeki. Het do morza!

Wiosna nie pozwoli mi dłużej zostać w tym domu! Muszę wyjść i ponownie głęboko odetchnąć.

Chcę ci zrobić to, co wiosna robi z wiśniami.

Nie zapominajmy dziękować Bogu za każdy dzień, On nie zapomniał nas dziś obudzić. Nigdy nie jest za późno, szukać świata ze snów.

Pomyśl, jak nudno byłoby mieć wszystko, o nic nie walczyć, nie zabiegać.

Przestań się karać, za to na co już nie masz wpływu, za to co się wydarzyło.

Jest źle po to, aby mogło być znowu dobrze.

Nie planuj kolejnych lat, kolejnego roku czy miesiąca. Idź do przodu, skup się na tym co tu i teraz.

Połączenie elegancji z prostotą, stanowi o szlachectwie każdej rzeczy.