Gdy nagle traci się kogoś, kogo się kocha, człowiekowi z rozpaczy mąci się w głowie. Zaczyna szukać czegoś, czegokolwiek, co ukoi ból. ~Lynda La Plante

Pamiętajmy o tych , którzy odeszli. Kochajmy tych co, są z nami.

Przyszłość należy do tych, którzy wierzą w piękno swoich marzeń. (Eleanor Roosevelt)

Człowiek może czasem przesądzić o zwycięstwie, lub klęsce.

Jestem mamą, która chwilami nie ogarnia swojego życia, traci nad nim kontrolę. Która stawia swoje dzieci przed trudnymi sytuacjami, przemeblowując nagle ich życie całkowicie, zmieniając miejsce zamieszkania, kolegów, szkołę. Bo czuje, że to dla niej będzie lepsze.

Jestem mamą, która czasami nie robi śniadań. Zwłaszcza teraz, gdy dzieci wstają później, a ja już jestem w szale swojej własnej pracy. Cóż, są duzi, mogą się sami ogarnąć.

Nie jestem idealną mamą. Nie mam w szafie stroju supermenki, która tłumaczyłaby to, że wszystko w życiu ogarniam na sto procent. Pracę, dom, przyjaciół i macierzyństwo. Bo nie ogarniam.

Nigdy nie będę mamą idealną. Ale pozwalam, by moim dzieciom rosły skrzydła.

Matki wiedzą, jak ważne jest, by dziecko czuło się kochane.

Tylko trzeba znaleźć takie miejsce, którego nikt nie znajdzie. No, bo jeśli wszyscy domownicy wiedzą gdzie jesteś, to jeszcze dobrze nie weźmiesz łyka kawy i nie przeczytasz jednego zdania, a tu już ktoś cię woła i z bardzo ważną sprawą.

Kiedy siadasz z książką nową, lub ulubioną. I filiżanką herbaty. Zaglądasz na pierwszą stronę i po chwili jesteś już w innym świecie.

W nocy wciągnęłam książeczkę, teraz raczę się kawą i mam sporo zajęć dziś.