Liczne zwodzenia na prima aprilis, niezwykłą wesołość i ruch sprawiały między dziećmi. Udało się i mnie zwieść doskonale, tak, iż bynajmniej nie przewidziałem żartu.

Niechaj dzieci cnotą i robotą, dorabiają się poczciwego imienia i mienia.

W ochronce powinny się dzieci, pierwej nauczyć żyć niż czytać i pisać.

Góry zdobywają najsilniejsi, tchórze po prostu się ich boją.

Tajemnica róży, od dawna przyciąga prawdziwych romantyków.

Nieczuły człowiek wcale nie jest dotknięty pięknem śnieżnobiałej, delikatnej różowej, lub czerwonej róży.

Róża jest symbolem miłości i głębokiego szacunku.

Miłość jest jak kwiat róży. To samo piękne i to samo nieprzewidywalne.

Szczęście nie tkwi w liczbie ofiarowanych róż, szczęścia w osobie, która je daje.

Prosta stokrotka ofiarowana w ten sposób, powie znacznie więcej, niż szkarłatna róża podarowana na urodziny!

Zamiast narzekać na ciernie róży, cieszę się, że wśród cierni rośnie róża.

Zapach i kolor róży ozdabiają życie, a nie są warunkiem jego istnienia, tylko boska opatrzność może być źródłem piękna, dlatego mówię. Gdy są kwiaty, człowiek może mieć nadzieję. Arthur Conan Doyle.