Jesień, która przyszła w pełnym blasku słońca. Nigdy nie zastąpi letnich dni do końca. Nie ubrała jeszcze nieba w ciemne chmury. Jeno drzewa stroi w złota i purpury.

Jesień przypomina, o przemijaniu pór roku i nie tylko. Drzewa porzucają szatę liści. Liście odpoczywają na ziemi padole. A drzewa szykują się do zimy.

Liście, które jesienią spadają z drzew, chciałyby się wskazać jako przykład przemijania.

Cały okres dzieciństwa, to okres ciągłych zmian. Ważne, by dom i rodzice byli dla dziecka czymś stałym i bezpiecznym.

Smutne drzewa. Jesień odchodzi liść na liściem, w lesie jest jaśniej uroczyściej. I w górze coraz więcej nieba. A na gałęziach zamiast ptaków, usiadły rzędem zimne gwiazdy. Więc smutne teraz stoją drzewa.

Bo to jest tak. Kiedy umiera stare drzewo - płacze stary las. Kiedy umiera stary Cygan - płaczą wszystkie gwiazdy.

Ale jeśli ruszysz za kimś, kto zabłądził w lesie, sama także możesz zgubić drogę.

To i tamto drzewo pada pod siekierą, a tymczasem cały las rośnie i pnie się do góry.

Czasem drzewa przesłaniają nam las.

Gdy błądzimy po lesie, przychodzi taki moment, że zaczynamy się w nim czuć jak w domu.

Nie możesz pozostać w swoim zakątku lasu i czekać, aż przyjdą do ciebie inni. Czasami trzeba do nich wyjść. Kubuś Puchatek

W moich snach znalazłem trochę piękna, którego na darmo szukałem w życiu, i wędrowałem przez stare ogrody i zaczarowane lasy.