Słoneczniki pięknie kwitły. Przyszła jesień. Rosły apetyty. Opadły żółte płatki. Pestki okazały się puste.

Zamiast obiecywać kobiecie zdobycie słońca, tu i teraz daj jej słoneczniki.

W moim ogrodzie marzeń, nawet słoneczniki zwieszają głowy.

Słoneczniki. Są takie kwiaty utkane z radości ku słońcu, wzrastają z wdziękiem by, gdy zabraknie wzajemnej miłości pochylić się nad człowiek.

Wybrałam się z motyką na słońce, chciałam na nim zasadzić słoneczniki. A przecież słońce jest zbyt gorące, a przecież przy słońcu ja jestem nikim.

Kobiety się jawią jak słoneczniki, rozwarte przed zwierciadłami zapatrzeń.

W ogrodzie współczesności, jedyny ogrodnik pielęgnuje cudowne słoneczniki.

Pragnę przynosić ci każdego ranka słoneczniki, szalone światłem słońca.

Ze słonecznikami pięknie ci do twarzy. Dlatego je przesyłam by podziw wyrazić. Pewnie sam van Gogh chciałby na palecie, umieścić słoneczniki przy takiej kobiecie.

Od kwiatu żąda się zapachu, od człowieka uprzejmości. Przysłowie hinduskie

Kwiaty zainspirowały wielu wpływowych ludzi, do odkrycia sensu życia i poprawy świata.

Kwiaty są wolnym pięknem w naturze. Immanuel Kant