Żółty tulipan, to najpiękniejszy kwiat, w moim życiu, to oznaka miłości.

Bądź hojny. Podaruj coś całkiem obcej osobie. Może kawę bezdomnemu, tulipana smutnej starszej pani?.

Chociaż stoją w wazonie i naturą są martwą pachną, tamtą jesienią tęsknią za tamtym wiatrem.

W tulipanach zakochany, a pośród nich ciągle sam marzysz o bliskim ci sercu. Zapominasz, że tulipan to nie dziewczę, które można z czasem pokochać.

W tulipanach cię ujrzałam, w ich kielichach zanurzałeś twarz. Chciałeś jak ten motyl, spijać całą słodycz z ich nektaru.

Stoją tulipany w krysztale. Stoją, pięknie mieniąc się rumieńcem. Jeden zdechł.

Może tulipany nie są tymi różami, które wszyscy uwielbiają i są najpiękniejsze i najładniej pachną. Ale wolę takiego tulipana. On przynajmniej nie ma kolców.

Zawsze wolałam, tulipany od róż.

Tu­li­pan oka­za­ły pa­trzał na to krzy­wo. Że fi­o­łek w przy­jaź­ni zo­sta­wał z po­krzy­wą. Nad­szedł pan do ogro­du, te­goż wła­śnie rana. Wi­dząc, że pięk­nie ze­szedł, urwał tu­li­pa­na.

Żyć tak, aby nigdy nie zawieść dziecka, którym się było. By spoglądając mu w oczy widzieć dumę z osoby, którą się stało.

Rodzice są dobrymi rodzicami, tylko w oczach małego dziecka.

Najodpowiedniejszym lustrem duszy, są oczy dziecka. Wdzięczna jestem, mogąc się w nich przeglądać jak w tafli wody. Bardziej przejrzystego źródełka, moje oczy nie dostrzegły.