Jeśli oczekujesz szczerej opinii, zapytaj dziecka, bo jest ono zawsze szczere. Dorośli zawsze mają dobrą historię na to, dlaczego szczerzy nie są.

Samemu idzie się szybciej, ale we dwoje dociera się dalej.”

Przypatrzcie się liliom, jak rosną. Nie pracują i nie przędą. A powiadam wam. Nawet Salomon w całym swym przepychu, nie był tak ubrany jak jedna z nich.

Niewinność, jest lilią cnót.

Jest blada, tajemnicza, jak lilia pływająca pod powierzchnią wody, pomyślał.

Kobieta jest jak lilia. Subtelny nie ośmieli się jej dotknąć, ale przyjdzie osioł i ją zeżre.

O czym marzą owe lilie smutne. Zatopione w podwójnym błękicie?. Czy jak duchy jeziora pokutne. W śnie kwiecistym nowe biorą życie?.

Kiedy chcą lokom twym dorównać złotym, daremnie złoto w słońcu lśni jaskrawo. Kiedy ze zmarszczką na swym białym czole, patrzysz surowo na kwiat polnej lilii.

Biała lilia podnosi swoją czystą i śnieżną głowę ku światłu słonecznemu, podczas gdy jej korzenie tkwią w szlamie i błocie czarnej ziemi.

Niegdyś byłam beztroską lilia na wietrze, czekającą na kolejne życiodajne promienie słońca.

Lilia przed tulipanem , płatki rozkładała. Purpurowa róża wdziękiem czarowała, mimoza tylko spoglądała, nieśmiało jak nagimnastykował się on niemało. I zgłupiał którą wybrać, aż pokrzywa się zaśmiała.

Rzekła lilia do motyla. . Nikt nie patrzy, niech pan zapyla!