Zimę znamy z kalendarza, ta za oknem nas obraża. Sypnie śniegiem przez godzinę, srożąc nawet mroźną minę. Potem całość w deszczu gubi, chociaż każdy z nas ją lubi.

Wszystkich zima zauroczy, jeśli tylko chce zaskoczyć. Lecz ostatnio tak się zdarza, że się bardzo nam rozmarza. Zamiast śniegu, deszczem płacze, a być miało tak inaczej.

Szczypie zima w nosy, uszy rani, nie przekracza jednak granic. Których ludzie znieść nie mogą, kiedy chodzą polną drogą.

Zima wszystkich zadowoli, mróz troszeczkę tylko boli.

Zimę znamy z kalendarza. Zima wszystkich wnet przytuli, do bielutkiej swej koszuli. Zasną drzewa, mrucząc korą, ptaki w czapki się ubiorą. Nie pofruną nad polami, okręcone ciepła snami.

Piękna. Każdy czeka na taką zimę od lat.

Piękny obrazek, jak tak dalej będzie. to zimę będzie my oglądać tylko na obrazkach.

Cudowny krajobraz, ale mam nadzieję, że jeszcze zostało nam trochę lata.

Tęsknota jest jak największy mróz. Lodem ścina nawet pragnienie.

Tęsknię za tym, aby zima była zimą. A lato latem.

Kiedyś zima, to śnieg i mróz.

Oj pamiętam takie zimy.