Byłem twoim cieniem ,pajączkiem, motylkiem. Chciałem patrzeć na ciebie, choćby małą chwilkę. Byłaś taka śliczna, że serce mi drżało. Byłaś jak złociste słońce, choć na dworze lało.

Serca istot kochać skore, tym zapachem odurzone. Zapach wiosny taki miły, daje lekkość tę z motyli.

Szczęście nie jest kolorowym motylem, za którym musisz pobiec, jeśli chcesz go złapać.

Gdy siedziałam na balkonie, wśród kwitnących pelargonii, piękny, kolorowy motyl usiadł sobie na mej dłoni.

Już akacje słodko pachną. Już się kłosem zboże, chyli tęczą chabrów, oraz maków tańcem świerszczy i motyli.

A dwaj poeci, patrząc jak motyl skrzydła rozchyla, bardzo cichutkim szeptem szepnęli do motyla. Gdyby nie było motyli, my byśmy cię wymyślili. I chronili przed tym panem. / W. Chotomska /

Jednemu panu na skwerku, motyl siadł na gazecie. A pan powiedział ponuro. I po co to żyje na świecie.

Nie patrz tylko na auto przed sobą. Obserwuj drogę tak daleko, jak możesz, nie tracąc oczywiście z oczu bliskiego otoczenia.

Nie obchodzi mnie, kto gdzie jeździ na wakacje, jakim jeździ samochodem i gdzie robi zakupy.

Poruszasz się jak rajdowiec, czy niedzielny kierowca.

Jestem w stanie spakować wszystkich do torby i ruszamy na wycieczkę samolotem.

Tak długo, jak coś żyje w ludzkiej pamięci, nie rozpływa się w niebycie.