Jeśli nazywasz się panem romantykiem, bo trzymasz mi drzwi, kupujesz róże i zapalasz świece - nie masz pojęcia o romantyczności.

Tylko czasami ktoś zapali świece którą i tak po pewnym czasie ktoś gasi, by znów zapadła ciemność.

Bardzo daleko stąd cały mój świat ogarnął mrok. W pewnej chwili ktoś zapalił świeczkę, po czym natychmiastowo ją zgasił.

Zasługujesz na więcej, na to co lepsze. Nawet, jeśli dzisiaj w to nie wierzysz, to tak jest.

Ci co odeszli wciąż żyją w nas. W naszych sercach i wspomnieniach. Zostaną tam przez cały czas, naszego ludzkiego istnienia.

Wszyscy niebawem u źródeł Pana pić będziemy. Czas zadumy, nostalgii, zniczy i pamięci.

Ludzie którzy odchodzą od nas, dają do myślenia co my możemy zrobić dobrego, na tym świecie dla innych.

Nie płacz nad moim grobem. To i ciebie nie minie. Ja jestem już w domu, a ty ciągle jeszcze w gościnie.

Niech płonie światełko, za naszych bliskich zmarłych.

Nie wstydźmy się łez, oddajmy hołd. Niech płonie światło pamięci.

Są ludzie, czasy i miejsca, których nie sposób wymazać z pamięci. W nas będą już wiecznie.

Ci którzy dowiadują się, że zostało im mało czasu, muszą zrobić wszystko, by tym drugim zostały piękne wspomnienia.