Moje niebo spływa codziennie rzeką anielskich łez. Płaczący anioł topi się we własnej krwi. Zagubiony w swoim własnym życiu. Nie może polecieć dalej.

A wesołe anioły różowe, kiedy pijesz sok malinowy. Wysyłają do ciebie całuski, sto pomysłów sypią do głowy.

Człowiek nie musi być świątecznym aniołem, by zostać świętym.

Leci do ciebie aniołek mały, ma w kieszoneczce opłatek biały. I na twym stole go położy i ode mnie z okazji nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia, życzenia wam złoży.

Świeczki na choinkach błyszczą, jak lampiony. Krążą płatki śniegu białe, jak anioły.

Tam anioł też się pojawia, w oczach ma niebo i szczęście. Drogę do gwiazd objawia, dla niego te sny w podzięce.

Anioły po niebie już szybują. Zbliża się Wigilii tajemnica. Ci, którzy wierzą miły nastrój czują. Wzruszenie dusze przenika.

Kobieta zakładająca spódnicę, lub sukienkę nie wypiera się własnej tożsamości.

Kiedy kobieta ubiera się w dostojny sposób, nie znaczy, że ukrywa się przed mężczyznami. Ona ujawnia im swoją godność.

Zwierzę dobrze wyczuwa czyste intencje człowieka, którego motywacje są oparte na miłości do wszelkiego życia.

Każde z innej partii, a potrafią się pogodzić. A ludzie nie! Jak tu nie kochać zwierzęta.

Twarz wroga przeraża mnie wtedy, gdy widzę, jak bardzo jest podobna do mojej.